بحث ارتکاب جرم و چه در بحث پيشگيري پرداخته شود.
1ـ2ـ6ـ روش تحقيق
روشي که براي اين تحقيق به کار گرفته شده است روش توصيفي-تحليلي است. براي اين منظور ازابزارهايي استفاده خواهد شد، از جمله، استفاده از منابع موجود در کتابخانه ها و بانک هاي اطلاعاتي و آراي قضايي، پس ازجمع آوري منابع و فيش برداري از آن ها، به تشريح و تحليل مطالب، شناسايي معضلات مربوطه و راه هاي احتمالي پاسخگويي به آن ها، پرداخته خواهد شد. اين پژوهش اساساً با استفاده از آخرين و جديدترين مقالات وکتاب ها و اسناد حقوقي و هم چنين منابع معتبر الکترونيکي انجام خواهد شد.روش تجزيه و تحليل داده ها از طريق روش تحليلي استنباطي است.
1ـ2ـ7ـ محدوديت‌هاي تحقيق
محدوديت و مشکل تحقيق اين است که در ايران مطالعات اساسي در اين زمينه نشده و بيشتر آمارهايي که در کتاب‌ها و مقاله‌ها ارائه شده بر مبناي تحقيقات و مطالعات منابع خارجي بوده است.

1ـ2ـ8ـ سازماندهي تحقيق
تحقيق پيش‌رو با عنوان ” آسيب شناسي رسانه هاي تصويري در بروز خشونت در جوامع
” در پنج فصل نگارش شده است: در فصل اوّل به کليات تحقيق، بيان مسأله و اهميت موضوع پرداخته شده است. در فصل دوم به ادبيات تحقيق و موضوعاتي چون مفهوم رسانه و انواع رسانه، تعريف جرم و نابهنجاري اجتماعي از ديدگاه‌هاي مختلف و تعريف پيشگيري از وقوع جرم و مفهوم آن و اشاره‌اي اجمالي به انواع پيشگيري بحث شده است.
در فصل سوم نقش رسانه هاي تصويري در ارتکاب جرم به بحث گذاشته شده است. در ذيل اين عنوان موضوعاتي چون: تئوري‌هاي نقش رسانه هاي تصويري در ارتکاب جرم و شيوه‌هاي اثربخشي رسانه هاي تصويري در ارتکاب جرم و نابهنجاري اجتماعي از جمله تحريک و تسهيل ارتکاب جرم به بحث گذاشته شده است.
در فصل چهارم به نقش رسانه هاي تصويري در پيشگيري از ارتکاب جرم پرداخته شده است. در اين فصل موضوعاتي همچون: آسيب‌شناسي رسانه هاي تصويري، شاخصه كلي پيشگيري از طريق تلويزيون و پيشگيري از جرم از ديدگاه سطح تأثير، ديدگاه زماني و پيشگيري از ديدگاه روان‌شناختي و شيوه‌هاي پيشگيري از جرم از طريق تلويزيون به بحث گذاشته شده است.
در فصل پنجم نتيجه‌گيري و با ارائه پيشنهادهايي مطلب به پايان رسانده شده است.

فصل دوم:
مروري بر ادبيات تحقيق و پيشينه تحقيق

2ـ1ـ مفهوم رسانه و انواع آن
لازمة درک و معرفت لازم در مورد يک موضوع اولين قدم تعريف جامع و مانعي از موضوع مورد تحقيق است، باتوجه به اينکه رسانه هاي تصويري به‌عنوان رسانه‌اي فراگير يکي از خانوادة رسانه جمعي مي‌باشد، بنابراين در اولين گام به تعريف رسانه مي‌پردازيم.
2ـ1ـ1ـ رسانه جمعي
رسانه جمعي اصطلاح فارسي شده واژه لاتين مديوم2 که جمع آن مديا3 است. در اينجا منظور از اين واژه دسته‌اي از ابزار هستند که تعداد کثيري را به خود جذب کرده و حاصل پيشرفت‌هاي تمدن بشري است. بايد متذکر شد تعريفي که از رسانه در اين تعريف آمده ناقص بوده چرا که ابزاري که مورد توجه عده زيادي از مردم باشد و حاصل تمدن و پيشرفت‌هاي جديد بشري باشد، منحصر به وسايل ارتباط جمعي يا رسانه جمعي نيست.
بدين منظور، مي‌توان تعريفي ديگر که کامل‌تر باشد از رسانه نمود؛ رسانه به هر وسيله‌اي اطلاق مي‌گردد که انتقال‌دهنده فرهنگ‌ها و افکار عده‌اي باشد. در اينجا آنچه مصداق اين تعريف است وسايلي مانند روزنامه، مجلات، راديو، رسانه هاي تصويري، ماهواره، اينترنت، CDها، ويدئو و… مي‌باشند.4
درواقع وظيفة اصلي رسانه پيام‌رساني است. بنابراين اگر رسانه‌اي حاوي پيامي نباشد، از وظيفه اصلي خود دور شده و شبيه رسانه خواهد بود نه خود رسانه.
در مورد رسانه تا به حال ابراز نظرها و برداشت‌هاي مختلفي شده است. ليکن در اکثر اين اعمال نظرها توجه کافي به نقش اصلي رسانه که همان پيام‌رساني است نشده است، لذا کامل‌ترين و جامع‌ترين تعريفي که تاکنون از مفهوم رسانه صورت گرفته تعريف “مک لوهان” کانادايي است که گفته: “رسانه همان پيام است”5
ناگفته نماند که برخي ديگر از صاحب‌نظران هم در تعاريف خود از رسانه بر نقش پيام‌رساني آن تأکيد ورزيده‌اند.
“رسانه يک واسطه عيني در فرايندهاي برقراري ارتباط است و داراي دو کارکرد آشکار و پنهان مي‌باشد. کارکرد آشکار آن تقاطع پيام، يا محل برخورد محرک و مخاطب است و کارکرد پنهان آن تأمين‌کننده بخش يا بخش‌هاي فرآيند زير است:6
رفتار ? انگيزش ? ادراک ? احساس? پيام
2ـ1ـ2ـ انواع رسانه
از گذشته رسانه‌ها با توجه به نوع و همچنين طريقه انتقال آن به انواع مختلفي تقسيم شده‌اند، ليکن با توجه به پيشرفت تکنولوژي درقرن حاضر به طور کلي مي‌توان به طريق زير تقسيم‌بندي کرد:7
2ـ1ـ2ـ1ـ رسانه‌هاي نوشتاري
شامل مطبوعات، مجلات، کتب و مقالات مي‌باشد، البته در اين رسانه مخاطبان بايد حداقل سواد خواندن را داشته باشند.
2ـ1ـ2ـ2ـ رسانه‌هاي صوتي و تصويري
راديو، رسانه هاي تصويري و سينما و ماهواره از جمله مرسوم‌ترين مصاديق رسانه‌هاي صوتي و تصويري در جهان مي‌باشند. در اين رسانه برخلاف رسانه نوشتاري نيازي به باسواد بودن مخاطب نيست، حتي بيسوادان يا کودکان نيز مي‌توانند از اين رسانه استفاده کنند.
2ـ1ـ2ـ3ـ رسانه‌هاي مبتني بر داده‌هاي ديجيتالي
شامل اينترنت، سايبر و… مي‌باشد. دسترسي به اين رسانه تصويري نوين هم‌ چندان سخت نيست، لذا افرادي حتي باسواد پايين با کمي آموزش مي‌توانند به راحتي به اينترنت دسترسي پيدا کنند.8

2ـ1ـ3ـ مصاديق رسانه تصويري و سير تحول آن
سينما و رسانه هاي تصويري به عنوان قديمي‌ترين رسانه‌هاي تصويري با گذشت زمان سراسر جهان را دربر گرفت به‌نحوي که در عصر حاضر بيشتر مردم جهان ساعاتي از زندگي خود را با اين دو رسانه سپري مي‌نمايند البته بايد گفت که در مورد رسانه هاي تصويري اين موضوع بيشتر صدق مي‌کند، يعني رسانه هاي تصويري نسبت به سينما بيشتر وقت مردم را پر مي‌کند.
“يکي از برتري‌هاي رسانه هاي تصويري بر سينما آن است که سينما به سادگي در دسترس همگان قرار نمي‌گيرد، زيرا براي ديدن يک فيلم مشکلاتي وجود دارد. از جمله خروج از منزل، کثرت تماشاگران، در حالي‌که براي مشاهده يک فيلم رسانه هاي تصويريي احتياجي به خروج از منزل و جابجا شدن و به دنبال بليت گشتن نيست”.9
“علت ديگري که تماشاگران رسانه هاي تصويري را بيشتر جلوه مي‌کند دوام آن است، چرا که رسانه هاي تصويري با پخش برنامه‌هاي متنوع و به علت خاصيت دوامي که دارد تماشاگران بيشتري خواهد داشت، لذا وقت اشخاص بيشتري را نسبت به سينما پر مي‌کند، در حالي‌که در سينما چنين دوامي وجود ندارد و هر فرد هرچند هم که عادت به سينما داشته باشد، در روز بيش از يک‌بار به سينما نمي‌رود”.10
2ـ1ـ3ـ1ـ سينما
پيشينة سينما را بايد نوعي “شهر فرنگ” دانست که مخترع آن “ژوزف پلاتو” فيزيکدان بلژيکي بود. کار اين دستگاه بدين شکل بود که تعدادي تصوير که مراحل متعدد حرکتي را نشان مي‌داد، در صفحة بزرگ مقوايي ترسيم مي‌شد و آن را روبروي آيينه‌اي قرار داده و با چرخاندن صفحه‌هاي مقوا تصويري از حرکت آن تصاوير پديد مي‌آمد.
بعد از فرانسه، کشورهاي ديگري نيز به ايجاد اين صنعت اهتمام کردند. از اولين فيلم‌هاي مهم هنري فيلم “تولد يک ملت” است که در سال 1915 ساخته شد. و چون با تعصب نژادي همراه بود، مباحث پرشوري را بين مردم آمريکا برانگيخت و از همان موقع صنعت سينما رونق تجاري گرفت.
“از سال 1916 نيز چارلي چاپلين شاهکارهاي سينمايي جذابي را بوجود آورد. فيلم “دون ژوان” نخستين فيلم ناطقي است که توسط برادران وارنر به نمايش گذاشته شد. البته اين فيلم ناطق مخالفيني را نيز به همراه داشت و چارلي چاپلين با سخنان خود که “جوهر سينما خاموشي است” به انتقاد شيوة جديد فيلم‌هاي سينمايي مي‌پردازد.11
2ـ1ـ3ـ2ـ رسانه هاي تصويري
رسانه هاي تصويري يک ابزار مخابراتي براي ارسال و دريافت عکس‌هاي متحرک و صدا از فاصله دور است. اين لغت به تمام بخش‌هاي رسانه هاي تصويري، برنامه‌هاي رسانه هاي تصويري و پخش آنها اشاره مي‌کند. کلمه رسانه هاي تصويري يک واژه دو قسمتي است که از زبان يوناني و لاتيني مي‌آيد. تل در يوناني به معناي دور و ويزيون به معناي ديدن و بينايي مي‌باشد.12
“به مفهومي ديگر رسانه هاي تصويري عبارت است از انتقال پيوسته تمام معلومات قابل رويت يک ميزان ديد توسط الکترومغناطيسي از يک نقطه به محل ديگر، به نحوي که تمام تغييرات طبيعي اين ميدان ديد، حرکات، تغييرات روشنايي و تاريکي از دورها با احساس همزماني و پيوستگي قابل تعقيب مي‌باشد.”13
در سال 1884 بود که گاتليب نيبکو نخستين سيستم رسانه هاي تصويريي الکترومکانيکي را اختراع کرد.
ما در تاريخ و تکامل رسانه هاي تصويري به نام‌هاي دانشمندان برجسته‌اي از قبيل: برد، فرانس ورت، زوريکين برخورد مي‌کنيم که هر کدام به نوبه خود قدم‌هاي مؤثري در اين راه برداشته‌اند. انتقال تصوير ثابت از فاصله دور از نيمه قرن نوزدهم پژوهشگران اروپايي را به خود مشغول داشته بود.
در سال 1928 شرکت توسعه سينما و رسانه هاي تصويري برد نخستين سيگنال رسانه هاي تصويريي بين اروپا و آمريکا را بين لندن و نيويورک پخش کرد. و همچنين در کنار اين رسانه هاي تصويري يک سيستم ضبط ويديويي را در سال 1927 ارائه کرد که هنوز هم وجود دارد. وي در سال 1929 در نخستين دفتر خدمات تجربي رسانه هاي تصويري الکترومکانيکي در آلمان حضور يافت و در سال 1931 نخستين برنامة پخش زنده را ساخت.
“در ابتدا پخش خشکي،‌ زميني تنها راهي بود که از رسانه هاي تصويري پخش مي‌شد، زيرا قدرت پخش محدود بود، امّا با پيشرفت‌هاي بعدي که در اين زمينه به دست آمد، با پخش صوت و تصويري از طريق کابل آخرين مناطق غيرقابل دسترس از نظر امواج رسانه هاي تصويريي محو گرديد. اين کابل قدرت فوق‌العاده‌اي در هدايت صوت و تصوير دارد.”14
“در ايران رسانه هاي تصويري در سال 1337هـ.ش براي اولين بار در ميان کالاهاي وارداتي کشور ظاهر شد و روز به روز بيشتر اشاعه يافت. در اين سال تنها يک فرستنده رسانه هاي تصويريي در تهران و پس از آن فرستنده ديگري در آبادان شروع به کارکرد که مالکيت آنها را بخش خصوصي در اختيار داشت و اولين فرستنده رسانه هاي تصويري دولتي در سال 1345 تحت عنوان “رسانه هاي تصويري ملي ايران” تأسيس شد.”15
در وضعيت کنوني علاوه بر تهران اکثر استان‌هاي کشور داراي شبکه رسانه هاي تصويريي هستند و نکته قابل توجه اينکه گسترش ماهواره‌هاي رسانه هاي تصويريي مخصوصاً در سال‌هاي اخير جنبه جديدي از نفوذ فرامرزي است.
2ـ1ـ3ـ3ـ ماهواره
با توسعه تکنولوژي رسانه‌هاي تصويري نيز راه ترقي را پيمود به نحوي كه در عصر حاضر دسترسي به ماهواره، اينترنت کار سختي نيست.
“لغت ماهواره طبق تعريف به سامانه‌اي گفته‌ مي‌شود که در مداري به دور يک سياره در حال گردش باشد. انرژي زيادي براي قرار دادن يک ماهواره در مدار مورد نياز است. اين انرژي معمولاً با کاربرد راکت به دست مي‌آيد.
در عصر کنوني ماهواره و فناوري وابسته، آن‌چنان در تار و پود زندگي بشر نفوذ کرده و به پيش مي‌تازد که نقش تعيين‌کننده آن در دگرگوني تمدن بشري قابل توجه است.”16
ناگفته نماند که هرچند در وهلة اوّل از واژه ماهواره مضرات آن در نظر تداعي مي‌شود، ولي بايد گفت اين رسانه فرامرزي حاوي برنامه‌هاي آموزشي، علمي و… مي‌باشد که مطمئناً براي اشخاصي که در زمينه‌هاي آموزشي و علمي فعاليت مي‌کنند مي‌تواند مفيد واقع شود، ولي معايب ماهواره مي‌تواند به نوعي باشد که ارزش‌هاي مذهبي و فرهنگي آنها از طريق مشاهدة برنامه‌هاي ماهواره‌اي مورد تغيير قرار گيرد و نوعي خودباختگي ملي در

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید