نگهداري، دو برابر نگهداري و بيش از دو برابر نگهداري به ترتيب 02/0، 05/0، 08/0 است و ضرايب a ،b و c با معادله زير بدست ?آمد(نويدشاد و جعفري صيادي، 1379):
P = a + b ( 1 – e -ct )
در رابطه فوق p تجزيه?پذيري ماده خوراکي در زمان t وa ،b و c همان پارامترهاي فرمول پيشين است. t زمان تخمير در شکمبه وe مبناي لگاريتم نپري برابر 7182/2 مي باشد. براي محاسبه سريع اين ضرايب از برنامه Neway استفاده شد که مدّت زمان تأخير را هم محاسبه مي?کند.

3-1-7- روش توليد گاز
روش توليد گاز روشي است که براساس برقرار کردن ارتباط بين گاز توليد شده و قابليت و ميزان انرژي قابل متابوليسم علوفه مقادير مورد نظر را محاسبه مي?کند. براي اندازه?گيري توليد گاز از روش پيشنهادي منک به?وسيله دستگاه مخصوص که شامل 57 سرنگ ويک اتاقک با دماي 1±39 درجه سانتي?گراد، جهت نگهداري سرنگ?هاست برآورد شد. سرنگ?ها در داخل دستگاه قرار گرفتند و به صورت دوراني حرکت کردند و در فواصل زماني مشخص ميزان توليد گاز ثبت ?شد. براي تهيه مايع شکمبه از 3 رأس دام استفاده شد. در اين آزمايش از جيره استاندارد و متناسب با اين آزمايش استفاده شد. محلول?هاي مورد نياز که استفاده گرديد عبارتند از: محلول عناصر اصلي، محلول عناصر کم?مصرف، محلول بافر يا بزاق مصنوعي، محلول ريزاروزين و محلول احيا کننده. محلول احيا کننده به? طور تازه تهيه شد ولي ساير محلول?ها را ?توان از قبل تهيه گرديد. محلول?هاي تهيه شده را با هم مخلوط کرده ودر حمام آب گرم (39 درجه سانتي?گراد) قرار گرفت. به هنگام افزودن محلول احياکننده، گاز 2CO به محلول وارد ?شد، محلول آبي رنگ اوليه ابتدا به رنگ متمايل به قرمز درآمد و سپس بي?رنگ ?شد. مايع شکمبه وقتي به محلول?هاي مذکور اضافه ?شد که شاخص به حالت بي?رنگ درآمد، نسبت مايع شکمبه به بافر 1:2 بود. افزودن 2CO پس از وارد کردن مايع شکمبه هم?چنان ادامه يافت وگاز دادن به مدت يک ساعت ادامه پيدا کرد. تغذيه در حد نگهداري انجام ?شد و به عنوان يک قانون کلي مايع شکمبه قبل از وعده غذايي صبح تهيه ?شد. 200ميلي?گرم از نمونه به داخل سرنگ?هاي 100 ميلي?ليتري منتقل شد و به اين سرنگ?ها 30 ميلي?ليتر محلول مايع شکمبه صاف شده حاوي بافر اضافه ?شد. ميزان توليد گاز براي هر يک از تيمارها و تکرارها در زمان?هاي 96، 72، 48، 24، 12، 8، 6، 4، 2، 0 ساعت اندازه?گيري و ثبت ?گرديد.

3-1-7-1- مواد و دستگاه?هاي لازم براي انجام آزمون گاز
1 – انکوباتور هواکش?دار با دقت در دماي 1/0 درجه سانتي?گراد با ابعاد داخلي 50×70×70 سانتي?متر.
2- صفحه دَوار که قابليت چرخاندن 60 سرنگ را به ميزان 1 دوردر دقيقه بود.
3- سرنگ?هاي شيشه?اي 100 ميلي?ليتري.
4- شيلنگ?هاي سيليکوني به ميزان 5 سانتي?متر براي هر سرنگ مجهز به گيره جهت جلوگيري از خروج گاز و موادغذايي از سرنگ?ها.
5- پمپ خلاء براي کشيدن مايع شکمبه.
6- ترازوي دقيق با دقت يک 0001/0 گرم.
7- مواد شيميايي براي ساختن محلول?هاي لازم
8- وازلين
9- کپسول گاز CO2
تجهيزات لازم براي پر کردن سرنگ?ها که شامل:
– حمام آب گرم براي ثابت نگهداشتن درجه حرارت مايع شکمبه در حين پر کردن سرنگ?ها
– پيپت جهت کشيدن مايع شکمبه.
– پيپت اتوماتيک براي کشيدن محلول?ها(بزاق مصنوعي و احياکننده و. . . )
– گرم?کن همراه با مگنت جهت گرم کردن و حل کردن اجزاء محلول?ها(منک76 و همکاران، 1979).

3-1-7-2- حيوان دهنده مايع شکمبه و ابزار گرفتن و آماده?سازي مايع شکمبه
در هر آزمايش پس از عادت?پذيري حيوانات فيستولادار مورد آزمايش به مدت 15 روز در حد اشتها، خوراک آن?ها به ميزان حدود 20-15% کم شد وتغذيه آن?ها در سطح نگهداري قرار گرفت و پس از چند روز، دو روز متوالي براي اجراي آزمايش انتخاب گرديد و گرفتن مايع شکمبه به?وسيله پمپ خلاء و از نظر زماني صبح قبل از تغذيه صبحگاهي انجام گرفت.

3-1-7-2-1- گرفتن مايع شکمبه
مايع شکمبه در بطري?هاي مخصوص سيليکوني جمع?آوري شد قبل از جمع?آوري اجزاء پمپ خلاء وشيشه مخصوص جمع?آوري مايع پمپ شسته شد و با آب گرم شستشو و گرم گرديد تا از آمدن شوک حرارتي به ميکروارگانيسم?هاي شکمبه جلوگيري شود. بطري?ها نيز با آب گرم به دما ي40-39 درجه سانتي?گراد رسانيده شد وکليه اين وسايل در ترموس محتوي آب 40 درجه سانتي?گراد قرار داده شد. با پمپ خلاء شروع به گرفتن مايع شکمبه کرديم و مقدار اوليه مايعي که در بطري جمع شد را دور ريختيم ومقادير بعدي مايع را گرفته ودر محل صاف کرديم تا مواد خوراکي که احياناً در آن وجود دارد از مايع جدا شد و بلافاصله آن را در بطري سيليکوني ريخته پس از گرفتن PH آن در ترموس محتوي آب 40 درجه سانتي?گراد قرار داده شد و بدين طريق از کليه دام?ها نمونه?گيري از مايع شکمبه به?عمل آمد. اين نمونه?گيري وانجام آزمايش گاز در 2 روز متوالي انجام شد و در ضمن آب مصرفي حيوانات نيز اندازه?گيري شد با توجّه به ثابت بودن دماي محيط، نوع و مقدار خوراک مصرفي و سالم بودن دام?ها آب مصرفي که براي هر خوراک به مدت 10 روز اندازه?گيري شد ثابت بود واختلاف جزئي بين روزها در مورد آب مصرفي از نظر آماري معنادار نبود و اين بدان مفهوم بود که مايع شکمبه مصرف شده در آزمايش از نظر غلظت در روزهاي مختلف همگن بوده است(منک و استيگناس77، 1988).

3-1-7-3-آماده سازي دستگاه
سه روز قبل از آزمايش دستگاه را شسته پس از اطمينان از کارکرد درست ترموستات و هواکش آن، کليه سرنگ?هاي دستگاه شسته و در آون 60 درجه به مدت 24 ساعت خشک شدند و نمونه آماده شده خوراک?ها در سرنگ?ها ريخته و پس از اين که پيستون کاملاً وازلين کاري گرديد(اين وازلين کاري بايد کاملاً درست انجام شد و ميزان آن نه آن?قدر کم بود که چنانچه گاز نشت کرد نه آن? قدر زياد باشد که هم باعث اختلال در حرکت پيستون داخل سرنگ شود و هم به ميزان زيادي به بيرون نشت نمايد.) آن را با يک حرکت چرخشي متناسب داخل سيلندر سرنگ قرار داديم و عدد آن را روي عدد 30 ميلي?ليتر تنظيم کرده و با گيره مخصوص دهانه سرنگ را بستيم در اين حالت هم حتماً بايستي گيره بسته باشد تا سرنگ در اثر فشار هواي ناشي از هواکش هيچ مقدار از ماده غذايي محتوي خود را از دست ندهد. دستگاه را روشن کرديم و ترموستات آن را براي دامنه دماي 40-39 درجه سانتي?گراد تنظيم نموديم تا پس از آماده?سازي سرنگ?ها و انتقال آن?ها به دستگاه، سرنگ?ها و مواد خوراکي محتوي آن?ها به مدت 24 ساعت درون دستگاه گرم شدند(منک واستينگاس، 1988).

3-1-7-4-آماده سازي خوراک
نمونه?برداري صحيح از خوراک بايستي به صورت نمونه?برداري در مورد کيسه هاي نايلوني ذکر شد انجام گرفت. مي?توان از نمونه?اي که درون کيسه?هاي نايلوني ريخته شده بود براي آزمون گاز استفاده کرد ولي در اين آزمايش مواد خوراکي را با استفاده از الک شماره 5657 ريز به قطعات 1 ميلي?متري خرد نموده و پس از عبور آن?ها از الک 45 ميکروني براي گرفتن گرد و غبار براي هر سرنگ به ميزان 211/0 الي 216/0 گرم ماده خوراکي را وزن و با قيف مخصوص به?طوري که هيچ ذره?اي از ماده خوراکي به ديواره سرنگ نچسبد تمام ماده خوراکي در انتهاي سرنگ ريخته شد و بعد پيستون در جاي خود قرار گرفت و سرنگ?هاي حاوي مواد خوراکي جهت گرم شدن به داخل دستگاه منتقل گرديد.

3-1-7-5-آماده?سازي محلول?ها
فرمول?هاي محلول?ها و بعد طرز آماده?کردن آن?هابشرح ذيل مي?باشد
محلول اول شامل:
7/5 گرم Na2HPO4، 2/6 گرم KHPO4، 6/0 گرم H2O7 X MgSO4 که با آب مقطر به حجم يک ليتر رسانده و حل گرديد.
محلول دوم شامل:
2/13 گرم H2O2 x cacl2، 10 گرم H2O 4 x MnCl2، 1 گرم H2O 6 x CoCl2، 8/0 گرم H2O 6 x FeCl2 که با آب مقطر به حجم 100 ميلي?ليتر رسانديم.
محلول بافر شامل:
35 گرم NaHCO3 ، 4 گرم HCO3 (NH4) که با آب مقطر به حجم 1 ليتر رسانديم.
محلول ريزاسورين شامل:
100 ميلي?گرم ريزاسورين که آن را با آب مقطر به حجم 100 ميلي?ليتر رسانديم.
محلول احياکننده شامل:
2 ميلي?ليتر NaOH يک نرمال، 285 ميلي?گرم H2O7 x Na2S و 5/47 ميلي?ليتر آب مقطر است.
اين محلول?ها، پنج محلول مورد استفاده در اين آزمون را تشکيل ?دادند. محلول احياکننده بايستي در هر نوبت آزمايش و درست قبل از آن و تازه ساخته شد. امّا ساير محلول?ها را قبلاً ساخته و ذخيره گرديد. پس از آماده?سازي محلول?ها طبق فرمول زير بزاق مصنوعي و محلول اصلي به?کار رفته در اين آزمايش را که به نسبت 20-10 با مايع شکمبه مخلوط گرديد.(20 سي?سي بزاق مصنوعي و 10 سي?سي مايع شکمبه) ساخته شد: 474 ميلي?ليتر آب مقطر، 12/0 از محلول دوم، 237 ميلي?ليتر از محلول بافر، 237 ميلي ليتر از محلول اول، 22/1 از محلول ريزاسورين.
گاز CO2 از طريق يک لوله به داخل محلول?ها وارد ?شد خصوصاً هنگامي که محلول احياکننده را اضافه کرديم اين محلول آبي روشن به?تدريج با خروج اکسيژن از آن به يک محلول قرمز تبديل شد و در نهايت بي?رنگ ?شد که اين نشانه عدم وجود اکسيژن در آن است. تا لحظه بي?رنگ شدن محلول و خروج کامل اکسيژن ازآن ما مجاز به استفاده از آن نبوديم، سپس سرنگ?هاي حاوي نمونه خوراکي را که گرم شدند از سر سرنگ و از طريق لوله پلاستيکي با حجم 20 ميلي?ليتر از اين محلول و 10 ميلي?ليتر مايع شکمبه پر کرده و پس از تنظيم آن روي درجه 30 ميلي?ليتر و محکم کردن گيره آن، سرنگ داخل دستگاه قرار داده شد و موتور گردنده را روشن نموده تا سرنگ?ها دردماي 39 درجه و چرخشي معادل 1 دور در دقيقه در شرايطي مشابه به شرايط شکمبه عمل هضم و توليد گاز انجام شد.

3-1-7-6- آزمون گاز
پس از پر کردن هر سرنگ با نمونه ماده خوراکي، شيرابه شکمبه و محلول ساخته شده بزاق مصنوعي به طريقي که شرح آن داده شد سرنگي حاوي 20 ميلي?ليتر محلول، 10 ميلي?ليتر مايع شکمبه و حدود 211/0 تا 216/0 گرم ماده خوراکي بدست آمد و عدد پيستون هم روي 30 ميلي?ليتر تنظيم شد و در حقيقت عدد 30 که حجم مايعات داخل سرنگ است به منزله ميزان گاز توليدي در زمان صفر (V0) است. اين سرنگ?ها وسرنگ?هاي بدون ماده غذايي مربوط داخل دستگاه در محل مخصوص قرارداده شد و روتور دستگاه روشن شد.
دماي انکوباتور در تمام طول آزمايش 39 درجه سانتي?گراد(با دقت 1/0 درجه سانتي?گراد) بو.د يک افت جزيي در دما در هر مرحله آزمايش چه در زمان نمونه?گيري مايع شکمبه که دماي آن با ترموس آب گرم در حد 39 درجه سانتي?گراد حفظ گرديد و چه در مرحله تزريق مايع شکمبه به داخل سرنگ?ها و چه در مرحله توليد گاز در دستگاه، اثر منفي کمتري داشت تا اين?که اين دما در هر مرحله?اي از 40 درجه سانتي?گراد بالاتر رود که اين افزايش دما به?شدت روي طول عمر و جمعيت ميکروبي و فعاليت ميکروارگانيسم?هاي مايع شکمبه اثر داشت.
قرائت?هاي بعدي بدين طريق انجام شد، 2 ساعت بعد(V2)، 4 ساعت بعد(V4)، 6 ساعت بعد(V6)، 8 ساعت بعد(V8)، 12 ساعت بعد(V12)، و بعد در زمان?هاي 24 ساعت(V24)، 48 ساعت(V48)، 72 ساعت(V72) و 96 ساعت(V96) که در اين ساعات ميزان گاز توليدي اندازه گرفته ?شد و در جداول مربوط ثبت ?گرديد. در هر ساعتي که پس از قرائت مشاهده شد که گاز توليدي بيشتر از 50 ميلي?ليتر گرديده، بر جلوگيري از اثر فشار روي ميکروارگانيسم?ها و همچنين گيرکردن پيستون به ديواره داخلي دستگاه، پس از اين?که سر سرنگ رو به بالا قرار داده شد گيره را باز کرده و پيستون به سمت بالا حرکت داده شد تا مجدداً روي 30 ميلي?ليتر قرار گرفت و مواظب شد که به هيچ وجه مايع از داخل سرنگ خارج نشود و بعد از زدن علامت در جدول مربوطه مجدداً گيره را

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید